Kraina pstrąga na dopływach Sanny

Łukasz Drążewski·
386 wyświetleń·4 minuty czytania
Kraina pstrąga na dopływach Sanny

Od 2025 roku rzeki Tuczyn i Karasiówka, prawe dopływy rzeki Sanny, zostały wpisane do wykazu wód krainy pstrąga i lipienia w Okręgu PZW Tarnobrzeg. Wcześniej obie rzeki były traktowane jako wody nizinne, co oznaczać będzie znaczącą zmianę w podejściu do tych wód zarówno przez wędkarzy jak i zarządzających. Poniżej chciałem w niewielkim stopniu przybliżyć charakterystykę tych rzek oraz ich ichtiofaunę.


Tuczyn

Tuczyn to prawobrzeżny dopływ Sanny o długości 21 km. Źródełko wypływa spod ukrytych pod ziemią skał wapiennych w okolicy wsi Olbięcin. Woda w pobliżu źródeł jest bardzo czysta i zachowuje stałą i niską temperaturę przez cały rok. Uchodzi do Sanny w pobliżu miejscowości Kosin. Wzdłuż swojego biegu Tuczyn charakteryzuje się naturalnym charakterem – około 75% jego długości nie zostało przekształcone przez człowieka. Zlewnia górnego biegu składa się z margli kredowych i wapieni, miejscami przykrytych lessami, natomiast dolina Wisły, do której rzeka zmierza, ma podłoże piaszczyste. Wody Tuczyna szczególnie w górnym biegu są bardzo czyste i chłodne. Dno głównie piaszczyste, na niektórych odcinkach także żwirowo – kamieniste. W dolnym biegu rzeka przegrodzona jest wysokim betonowym progiem i śluzą zbudowaną jeszcze w latach międzywojennych. Powyżej bariery znajduje się niewielki staw, a woda wypływająca ze stawu przepływa przez turbiny małej elektrowni wodnej. Bariera ta uniemożliwia migrację ryb wzdłuż strumienia, nie posiada żadnej przepławki.

Polecam także obejrzeć krótki film z kanału Wolne Rzeki na temat rzeki Tuczyn:

Karasiówka

Karasiówka to prawobrzeżny dopływ Sanny. Rzeka wypływa w okolicy wsi Rzeczyca Księża (gmina Trzydnik Duży) i wpada do Sanny pomiędzy Borowem a Kosinem. Ma 32,5 km długości, a jej największym dopływem jest strumień Jędrzejówka, płynący z okolic Trzydnika Małego. Za Wólką Szczecką przepływa pod drogą wojewódzką nr 854 i nieco dalej uchodzi do Sanny. Karasiówka jest dziką rzeczką płynącą na sporym odcinku przez lasy z dala od zabudowań. Silnie meandruje i charakteryzuje się piaszczystym i mulistym dnem. Jak wskazuje jej nazwa woda ta nie jest typową rzeką górską, a raczej spokojnie wijącym się strumieniem, w którym za pewne dobrze czuć się będą karasie. W dolnym biegu licznie żyjące w pobliżu Karasiówki bobry budują tamy i żeremia, które powodują rozlewanie się wód rzeki na okoliczne łąki.

Ichtiofauna obu rzek

Obie rzeki to potoki wyżynne węglanowe, o dnie pokrytym drobnym materiałem osadowym z niewielką domieszką żwiru. Posiadają dobre warunki dla ryb reofilnych. W badaniach przeprowadzonych w latach 2006-2007 w systemie rzecznym Sanny, w tym w Tuczynie i Karasiówce, i opisanych w pracy pt. „Ichtiofauna systemu rzeki Sanny” (D. Pietraszewski, 2008), stwierdzono występowanie wielu gatunków ryb.

W rzece Tuczyn, w ramach badań, odłowiono 17 gatunków ryb, spośród których dominował pstrąg potokowy (Salmo trutta m. fario), stanowiący największą biomasę i występujący na całej długości cieku. Licznie występowała także płoć, a ponadto odnotowano obecność wielu drobnych gatunków, takich jak jelec, ciernik i śliz.

W Karasiówce odłowiono 16 gatunków ryb, z dominującą płocią (Rutilus rutilus), ślizem (Barbatula barbatula) i kiełbiem (Gobio gobio). Stwierdzono również obecność m.in. ciernika, jazia, miętusa, piekielnicy oraz karasia srebrzystego. Niestety znaczną część odłowionych ryb stanowił gatunek inwazyjny – czebaczek amurski (Pseudorasbora parva), co najprawdopodobniej wynika z faktu, że rzeka ta wypływa ze stawu hodowlanego.

Według wspomnianej publikacji w wodach systemu Sanny występują także większe gatunki ryb, takie jak brzana, karp, szczupak, świnka czy węgorz, co sugeruje możliwość ich obecności również w obu opisanych powyżej dopływach.

Podsumowując, oba cieki są niezwykle cenne przyrodniczo. Bogactwo gatunkowe oraz stosunkowo dobre warunki fizykochemiczne wód czynią je interesującymi miejscami zarówno dla wędkarzy, jak i miłośników przyrody.

Komentarze