Łowienie ekstremalne

Dla wielu wędkarzy pstrąg to przede wszystkim początek roku, koniec zimy, wczesna wiosna. Ten czas zachęca głównie wyposzczonych przez zimę wędkarzy, którzy szybko chcą wrócić do przygód z wędką. Dla mnie jednak najlepszy czas zaczyna się wraz z nadejściem najcieplejszych dni w roku. To jest ten moment kiedy niewielkie rzeczki i strumyki zaczynają oddzielać się od reszty świata nieprzebytą gęstwiną krzewów, pokrzyw i wysokich traw. Przeciętny wędkarz odpuszcza wtedy takie miejsca, które dla mnie stają się niczym magnes. O tym czy w te upalne dni wyprawa na pstrągi będzie udana zależy od trzech czynników: kiedy, gdzie i jak łowić.

Im mniejsza tym lepsza

Nie ma dla mnie za małej do łowienia wody. Jeżeli tylko w dolnym odcinku występuje pstrąg, to właśnie teraz, w czasie najwyższych temperatur, mamy największą szansę przechytrzyć go w górnych partiach strumienia. Ważne jednak, aby woda była osłonięta od słońca. Leśne strumyki są więc najlepszym kandydatem do letnich połowów. Pozwalają one na dłuższe łowienie, niekiedy cały dzień, gdyż woda w nich nie nagrzewa się tak szybko.

Jeśli już jestem zmuszony wybrać większy strumień lub niewielką odsłoniętą rzekę, to wędkowanie w takich warunkach ma sens tylko o bardzo wczesnych godzinach porannych.

Jest jeszcze jedna pora dnia kiedy warto wybrać się na pstrągi latem. To czas tuż przed i tuż po burzy (pod warunkiem, że woda nie podniesie się na tyle, że uniemożliwi całkowicie łowienia). W jej trakcie może lepiej odpuścić i nie narażać się na niespodzianki. Wielokrotnie natomiast przekonywałem się, że pstrągi przed i po burzy są wyjątkowo aktywne i drapieżne.

Cień i nurt

W najcieplejszych dniach roku pstrąg szuka przede wszystkim cienia i dobrze natlenionej wody. Stąd też miejsca, w których go szukam muszą zapewniać i jedno i drugie, albo przynajmniej jedno z powyższych. Idealne miejsca to głębokie, zacienione wlewy, z burzliwą i spienioną wodą. Czasami wystarczy zaledwie metrowy odcinek głębszej rynienki, nad którą zwisają gałęzie drzew lub chociaż wyższe trawy, a woda z wiekszą siłą podmywa brzeg. I choć w takich warunkach ciężko o precyzyjny rzut, to zazwyczaj efekt jest błyskawiczny. Szybkie i gwałtowne uderzenie w przynętę z pewnością podniesie nam adrenalinę. Nierzadko już sam kontakt z rybą w takim miejscu jest dla mnie wystarczający. Nie czuję potrzeby wyciągania ryby na brzeg. Samo jej wytropienie i zachęcenie do ataku jest dla mnie powodem do radości.

Dobrym miejscem w upalne dni są także miejsca gdzie do głównego potoku wpadają niewielkie strumyki z zimną wodą, pojawiają się wody ze źródła czy wywierzyska. Niższa temperatura wody zapewnia wyższą ilość rozpuszczonego tlenu, co zachęca pstrągi do przebywania w takich miejscach.

Najważniejsza precyzja

W ekstremalnym łowieniu pstrągów najważniejsza będzie precyzja. Małe cieki są o tej porze roku bardzo wymagające. Trudno podejść do wody, będąc niezauważonym i nie robiąc hałasu. Stąd też preferuję w tym czasie łowienie „w górę” strumienia.

Moją ulubioną metodą połowu jest delikatny spininning na niewielkie „paproszki”. Łowienie to jest trudne i często kosztuje dużo nerwów, ponieważ szczególnie łatwo zerwać w takich warunkach żyłkę, albo chociaż zaplątać przynętę w zwisające nad wodą gałęzie. Jej odplątanie często wymaga podejścia bliżej co z pewnością spłoszy nasz cel wyprawy. Jednak po dojściu do wprawy możemy zacząć dostrzegać pstrągi tam, gdzie nawet się tego nie spodziewaliśmy.

W mniej zarośniętych strumieniach zdarza mi się łowić na muchę. Używam wtedy zazwyczaj cięższych much, nimf albo kiełży, które pozwalają na większą precyzję podania przynęty na niewielką odległość oraz jednocześnie szybciej schodzą do dna.

Na koniec dodam jeszcze, że już od wielu lat łowię tylko na haki bezzadziorowe. I szczególnie w takich miejscach jak te małe strumienie i niewielkie bezimienne cieki, staram się łowić szybko i delikatnie, dając rybie maksimum szans na pokonanie mnie. Zachęcam również do wypuszczania ryb bez wyciągania ich na brzeg a także do używania mocnych, pewnych żyłek. W takich miejscach nie możemy pozwolić sobie na finezyjne hole. Jeżeli już przechytrzymy pstrąga i nie zamierzamy go zabrać, to pozwólmy mu wrócić do swojej kryjówki najszybciej jak to tylko możliwe.