
<p>Wędkarstwo kojarzyć się może z błogim wypoczynkiem na łonie dzikiej przyrody. Innym razem z mniej dzikim stawem pełnym karasi i karpi, gdzie zabieramy kolegę, dziecko, rzadziej żonę.  Często wyobrazimy sobie wędkarza siedzącego w łódce stojącej w zacisznej i przymglonej zatoczce. Wszystko to relaks, odpoczynek, niewielka ilość ruchu. <strong>Są jednak jeszcze takie metody wędkarstwa, które zmuszają do znacznie większego wysiłku fizycznego. Wymagają kamuflażu i dyskrecji w połączeniu z gotowością do szybkiego działania oraz umiejętnością refleksu. Bardzo często łączą się także z długimi wędrówkami przez nieprzyjazne lasy i mokradła. Właśnie takie łowienie ekstremalne jest jak dla mnie jedyną interesującą formą wędkarstwa. </strong></p>



<h2 class="wp-block-heading">Przygotowania</h2>



<p>Letni poranek zapowiadał kolejny upalny dzień gdy jechał w znane i lubiane przeze mnie miejsce. Miejsce, w którym pomimo pojedynczych domów stojących w pobliżu, daje się jeszcze poczuć klimat dzikiej przyrody. Jeszcze kilka godzin temu nad całą okolicą szalała potężna burza a wyraźnym śladem po mocnym wietrze towarzyszącym burzy było dziesiątki połamanych gałęzi. Zaparkowałem dość blisko niewielkiego leśnego strumienia. Tuż nad linią lasu wznosiło się słońce, zakryte z lekka mgłą. Potok tonął jeszcze w cieniu drzew. Gdy stanąłem na niewielkim mostku i spojrzałem w dół moim oczom pojawiło się ciemnobrązowe piaszczyste dno. Postanowiłem nie tracić czasu na zbędne rozważania i kontemplacje, lecz natychmiast przebrać się i przygotować do zapuszczenia w środek wilgotnej i ciągle zielonej gęstwiny.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1140" height="855" src="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-1140x855.jpg" alt="Mały leśny strumień" class="wp-image-2315" srcset="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-1140x855.jpg 1140w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-300x225.jpg 300w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-768x576.jpg 768w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-1536x1152.jpg 1536w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-2048x1536.jpg 2048w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_080216838-1568x1176.jpg 1568w" sizes="auto, (max-width: 1140px) 100vw, 1140px" /></figure>



<p>Przygotowania do wyprawy zajęły mi kilka minut. Przeżyłem podczas nich małe rozczarowanie, które jednak zaraz przeraziło się w poczucie ulgi. Otóż pakując cały sprzęt do plecaka zauważyłem, że mój aparat nie działa. No tak, zostawiłem ładującą się baterię w domu. Może to jednak i dobrze. Ten jeden raz całkowicie oddam się wędkowaniu, nie myśląc o robieniu filmów czy zdjęć. </p>



<p>Po chwili byłem już na wąskiej, ukrytej w lesie ścieżce, która wbrew pozorom nie prowadziła najkrótszą drogą na strumień. Pozwalał jednak ominąć te najbardziej zakrzaczone fragmenty rzeki, przez ciężko byłoby się przedzierać, nawet z moim króciutkim kijkiem. Po dojściu nad brzeg strumienia postanowiłem, że dalszą&nbsp;część drogi przemierzę brodząc, bowiem miejsce w którym się znajdowałem nie było obiecujące. Musiałem przemierzyć jeszcze około 200 metrów w dół potoku. Idąc brzegiem musiałbym przedzierać się przez bagna i olbrzymie chaszcze. Potok zapewniał mi twarde i pewne dno. Pozostało mi jedynie uważać na nie zawsze widoczne korzenie oraz rozwieszone między gałęziami drzew niezliczone ilości pajęczyn.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Pierwszy pstrąg</h2>



<p>Gdy znalazłem się już w pobliżu najbardziej obiecującej miejscówki poczułem niemałe rozczarowanie, a może nawet smutek, gdyż okazało się, że doły które pamiętałem znacznie się spłyciły, a powalone drzewa, których było w tym miejscu pełno gdzieś zniknęły. W takich warunkach będzie znacznie trudniej o pstrąga &#8211; pomyślałem. Mimo to musiałem spróbować. Trudniejsze niż oczekiwałem warunki zmusiły mnie do większego wysiłku i skupienia. Szczególnie w momencie rzutu przynętą. Podanie i zaprezentowanie wabika musiało być idealne. </p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1140" height="855" src="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-1140x855.jpg" alt="Potoczek" class="wp-image-2317" srcset="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-1140x855.jpg 1140w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-300x225.jpg 300w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-768x576.jpg 768w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-1536x1152.jpg 1536w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-2048x1536.jpg 2048w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/08/IMG_20230827_095842825-1568x1176.jpg 1568w" sizes="auto, (max-width: 1140px) 100vw, 1140px" /></figure>



<p>Pierwsze próby niestety idealne nie były i szybko &#8222;spaliłem&#8221; dwa pierwsze dołki. Trzecie miejsce było bardziej niepozorne, ale doskonale je pamiętam bo kiedyś przed laty, właśnie stąd wyszedł mi największy pstrąg jakiego kiedykolwiek widziałem. W miejscu gdzie strumień rozlewał się szeroko z brzegu wyrastała spora olcha. Jej lekko pochylony pień dawał głęboki cień na całej szerokości rzeki, a podmywający ją nurt wymywał niezbyt głęboką, ale długą rynienkę. Tym razem rzut był idealny. Niewielki jig wylądował tuż przy brzegu w połowie rynny. Delikatnie ruszyłem kijem i natychmiast na końcu poczułem mocne szarpnięcie. W duchu liczyłem na spotkanie z taki jak kiedyś pstrągiem życia. Po chwili jednak okazało się, że pstrąg na końcu żyłki jest niewielki. Silny, waleczny, ale mały. Bez wyciągania na brzeg, bez robienia zdjęć i bez żadnych zbędnych ceregieli odhaczyłem pstrąga tuż pod nogami. </p>



<p>I w zasadzie na tym mógłbym zakończyć mój krótki opis wędkowania w ostatnią niedzielę sierpnia. Tak, to był jeden jedyny złowiony pstrąg w ciągu pięciu godzin łowienia. Owszem, w między czasie widziałem jeszcze kilka niedużych sztuk, głównie uciekających mi spod nóg lub tylko &#8222;wąchających&#8221; przynętę, ale nic więcej nie mogłem wydłubać z rzeki.</p>



<h2 class="wp-block-heading">Końcówka sezonu</h2>



<p>Łowienie pod koniec lata, w ostatnie dni pstrągowego sezonu, jest dla mnie wyjątkowe pod każdym względem. Powietrze staje się chłodniejsze, przepełnione aromatami lasu i mokradeł. No i do tego ta wszechobecna wilgoć. Świat przyrody opanowują grzyby i pająki. Pajęczyny są wszędzie, a pokryte perłami porannej rosy wyglądają niczym z bajki. </p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1140" height="855" src="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-1140x855.jpg" alt="Pajęczyna nad wodą" class="wp-image-2316" srcset="https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-1140x855.jpg 1140w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-300x225.jpg 300w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-768x576.jpg 768w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-1536x1152.jpg 1536w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-2048x1536.jpg 2048w, https://panel.krainapstraga.pl/wp-content/uploads/2023/09/IMG_20230827_071334232-1568x1176.jpg 1568w" sizes="auto, (max-width: 1140px) 100vw, 1140px" /></figure>



<p>Niestety nie zawsze w tym okresie dane jest nam, wędkarzom szukającym pstrągów, dobrze połowić. Im bliżej końcówki sezonu tym bardziej pstrągi stają się nieprzewidywalne i trudne do złowienia. Związane jest to często z coraz krótszym dniem oraz ze spadającą temperaturą. Na wodach o bardzo niskiej temperaturze, na górskich ciekach, ryby najszybciej przystąpią do tarła. Są miejsca gdzie już pod koniec września ryby są na tarliskach. Obniżająca się temperatura może nie tylko działać stymulująco na proces rozpoczęcia wędrówki w poszukiwaniu miejsc tarliskowych, ale także spowolnić procesy metaboliczne, co w konsekwencji obniża apetyt ryby oraz chęć do objadania się. </p>



<p>W ciągu ostatnich kilku lat, kiedy to kończyłem sezon w sierpniu, zauważyłem, że po gwałtownej zmianie pogody i związanej z nią spadającej temperaturze, pstrągi zwyczajnie stają się mniej aktywne. Lepsze wyniki zapewniała pogoda stabilna, bez ekstremalnych temperatur czy opadów. Odnoszę również wrażenie, że &#8222;kropkowańce&#8221; stają się dużo bardziej ostrożne w tym czasie. Pstrągi czerwcowe czy lipcowe dają się podejść znacznie łatwiej. Te sierpniowe są niezwykle wyczulone na każde złe podejście do wody czy przysłowiowe chlapnięcie przynętą. Czyżby zbliżające się tarło tak wyostrzało zmysły?</p>



<p>Końcówka sezonu przyciąga wielu miłośników pstrągów nad wodę, by jeszcze chociaż przez chwilę móc połowić. Jest to rodzaj pożegnania się z rzeką, na te kilka miesięcy, by powrócić nad nią po Nowym Roku. Odnoszę jednak wrażenie, że zakończenie sezonu nie cieszy się aż taką popularnością jak jego rozpoczęcie. No cóż, najlepszy okres połowu mamy już bowiem za sobą, trzeba też przyznać, że nie dla każdego są do zniesienia trudne warunki nad wodą. Stąd też nie dziwi mnie, że w ciągu tych kilku godzin, będąc nad rzeką, nie spotkałem nikogo, kto tak jak ja wybrałby się na poszukiwanie ostatniego w sezonie pstrąga.</p>


Kraina Pstrąga

Poszukiwania ostatniego pstrąga

Komentarze